زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ابوعثمان سعدان بن مبارک ضریر





ابوعثمان سعدان بن مبارک ضریر کوفی نحوی طخارستانی (م ۲۲۰ هـ)، از نحویان پیرو مذهب کوفیان و از راویان علم و ادب در قرن سوم هجری قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعثمان سعدان بن مبارک ضریر کوفی نحوی طخارستانی، اهل بغداد و از موالی عاتکه، کنیز مهدی عباسی (خلافت ۱۵۸-۱۶۹ هـ) بود. پدرش مبارک نیز از اسیران طخارستان به شمار می‌آمد.
وی از راویان علم و ادب و پیرو مذهب کوفیان بود که از ابی‌عبیده معمر بن مثنی مطالبی نقل کرده و محمد بن حسن بن دینار‌ هاشمی احول از وی روایت کرده است.
او در سال ۲۲۰ هـ درگذشت.

۲ - آثار



کتاب‌های خلق الانسان، الوحوش، الامثال، کتاب الارضین و المیاه و الجبال و البحار، النقائض و المناهل از آثار ابوعثمان است.

۳ - مطالعه بیشتر



برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۱] دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۸، ص۱۲۰۳۷.


۴ - پانویس


 
۱. خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۹، ص۲۰۱.    
۲. ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهة الالباء، ص۱۱۹.    
۳. مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۱۷۳.    
۴. حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۳، ص۱۳۴۶.    
۵. حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۳، ص۱۳۴۷.    
۶. ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۹۶.    
۷. سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۱، ص۵۸۱.    
۸. زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۳، ص۸۹.    
۹. موسوی خوانساری، محمد باقر، روضات الجنات، ج۴، ص۳۱.    
۱۰. صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۵، ص۱۱۸.    
۱۱. دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۸، ص۱۲۰۳۷.
۱۲. کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۴، ص۲۱۴.    


۵ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۶۰، برگرفته از مقاله «ابوعثمان سعدان بن مبارک ضریر».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.